Strona główna/Blog/E-commerce/Jak przygotować sklep internetowy na agentów AI: feed, dane, API
E-commerce

Jak przygotować sklep internetowy na agentów AI: feed, dane, API

  • 15 min czytania
vitaly-gariev-1JnN9QhmTGU-unsplash
Spis treści

Żeby przygotować sklep internetowy na agentów AI, trzeba dziś rozdzielić dwie rzeczy. Dane o produktach (feed i dane strukturalne) oraz dostęp dla botów da się uporządkować od razu, bo asystenci już czytają z nich oferty. Zakup wykonywany przez agenta w rozmowie działa natomiast na wybranych rynkach, głównie w USA, więc w polskim sklepie jest na razie tematem do zaplanowania.

Agentic commerce (handel agentowy) to zakupy, w których asystent AI wyszukuje i porównuje produkty, a w części wdrożeń także składa zamówienie w imieniu klienta. Poniżej pięć obszarów po stronie sklepu: feed produktowy, dane strukturalne, dostęp dla botów, API zamówień oraz protokoły UCP i ACP. Przy każdym jest to, czego wymaga dokumentacja, i to, co z tego ma zastosowanie już teraz.

Co działa dziś, a co jest zapowiedzią

ChatGPT: odkrywanie produktów, zakup u sprzedawcy

Pierwsza wersja zakupów w ChatGPT, Instant Checkout, finalizowała zamówienie w czacie. 24 marca 2026 r. OpenAI zmienił kierunek: we wpisie o odkrywaniu produktów w ChatGPT napisał, że ta wersja nie dawała oczekiwanej elastyczności, dlatego sprzedawcy korzystają z własnego checkoutu (finalizacji zamówienia), a firma skupia się na wyszukiwaniu i porównywaniu ofert.

Strona OpenAI dla sprzedawców podaje, że zakupy w ChatGPT działają dla użytkowników w Stanach Zjednoczonych. Feed zgłasza się formularzem, a zgłoszenia trafiają na listę oczekujących; sklepy z Shopify i Etsy są podłączone bez zgłoszenia. OpenAI nie pobiera prowizji od zakupów rozpoczętych w ChatGPT i zapowiada samoobsługowy panel dla sprzedawców jeszcze w 2026 r.

W Polsce widać na razie inny model. 12 maja 2026 r. Allegro uruchomiło aplikację w ChatGPT. Według komunikatu Allegro o aplikacji w ChatGPT asystent pokazuje oferty jako karty z ceną, zdjęciem i ocenami, a przycisk „Kup na Allegro” przenosi kupującego do formularza płatności i dostawy.

Google: checkout UCP w USA, kolejne rynki zapowiedziane

UCP (Universal Commerce Protocol) to otwarty standard, przez który agent rozmawia z systemem sklepu o koszyku, zamówieniu i płatności. Google używa go do zakupów w AI Mode i w Gemini. Według przewodnika Google po integracji UCP panel integracji w Merchant Center jest wdrażany stopniowo w USA i dotyczy produktów sprzedawanych w USA, a Australia i Kanada mają dołączyć na początku 2027 r. Checkout jest dostępny dla wybranych sprzedawców w programie wczesnego dostępu.

W maju 2026 r. Google zapowiedział na swoim blogu rozszerzenie checkoutu UCP na Kanadę, Australię i później Wielką Brytanię. Dat dla krajów Unii Europejskiej w tych źródłach nie ma.

Stripe: pośrednik dostępny także w Polsce

Trzecia droga prowadzi przez operatora płatności. Agentic Commerce Suite w dokumentacji Stripe'a jest dostępny w USA, Kanadzie i wybranych krajach Europy, a lista obejmuje Polskę. Sprzedawca przesyła katalog w pliku CSV, Stripe udostępnia go agentom, z którymi sklep się połączy, i prowadzi checkout oraz płatność.

Lista krajów dotyczy sprzedawcy. O tym, czy ofertę zobaczy kupujący w Polsce, decyduje zasięg samego agenta, opisany wyżej.

Agent, który na danym rynku nie może jeszcze kupić, i tak czyta ofertę. Stąd kolejność: najpierw dane, potem transakcje.

Jak agent trafia na produkt: trzy kanały

Asystent AI może dowiedzieć się o produkcie na trzy sposoby i każdy wymaga od sklepu czegoś innego.

  • Strona sklepu. Crawler (robot indeksujący) pobiera kartę produktu i czyta z niej treść oraz dane strukturalne. OpenAI zaznacza na stronie dla sprzedawców, że feed nie jest obowiązkowy, bo ChatGPT może sam pobierać strony sklepu.
  • Feed produktowy. Sklep wysyła katalog do platformy. Według OpenAI daje to większą kontrolę nad informacjami o produkcie.
  • Protokół. Sklep publikuje profil i wystawia API, przez które agent tworzy koszyk lub zamówienie. Ten kanał wymaga implementacji w backendzie, a w przypadku Google także zatwierdzenia integracji.
Schemat trzech kanałów: strona sklepu czytana przez crawlera, feed wysyłany do platformy AI oraz profil UCP z API zamówień
Rys. 1. Trzy kanały między sklepem a agentem AI. Strona i feed decydują o tym, czy produkt zostanie pokazany, protokół o tym, czy da się go kupić w rozmowie.

Kanały się uzupełniają. Sklep z kompletnym feedem i bez protokołu nadal może pojawiać się w odpowiedziach asystenta, tyle że zakup kończy się na jego własnej stronie.

Feed produktowy: pola, identyfikatory, świeżość

Feed produktowy to plik lub strumień danych z jednym wierszem na każdy produkt albo wariant, który można kupić. Schemat feedu produktowego OpenAI wymaga w każdym wierszu dziewięciu pól: item_id, title, description, url, brand, seller_name, image_url, availability i price. Do tego dochodzą dwa pola geograficzne: target_countries i store_country.

Reguły, które odrzucają wiersz albo psują dopasowanie

  • Dostępność. Pole availability przyjmuje wartości in_stock, out_of_stock, pre_order, backorder albo unknown. Wiersz z pustą lub nierozpoznaną wartością jest odrzucany.
  • Cena. Kwota w jednostkach głównych i trzyliterowy kod waluty wielkimi literami, na przykład 79.99 USD.
  • Warianty. Każdy wariant to osobny wiersz ze wspólnym group_id, flagą listing_has_variations i obiektem variant_dict, który opisuje wybrane opcje (kolor, rozmiar).
  • Stałe identyfikatory. item_id, group_id i offer_id zostają te same, gdy zmienia się cena, stan magazynu, tytuł albo zdjęcie. Identyfikatora nie wolno użyć ponownie dla innego produktu.
  • Kraje. Standardowy upload ma w target_countries wartość ["US"], a pominięcie pola nie oznacza sprzedaży na cały świat.

Pola opcjonalne obejmują między innymi gtin i mpn, cenę promocyjną sale_price, zasady zwrotów (return_policy, return_deadline_in_days) oraz opinie (review_count, star_rating). OpenAI deklaruje, że bogatsze dane, w tym zdjęcia, ceny i opinie, poprawiają ekspozycję produktu. Kryteriów rankingu nie ujawnia.

Czy feed z Google Merchant Center wystarczy

Częściowo. Specyfikacja formatu zgodnego z Google przyjmuje pliki TSV i CSV z kolumnami znanymi z Merchant Center, takimi jak id, link, image_link i item_group_id. Wolno jej użyć dopiero wtedy, gdy OpenAI potwierdzi ten format dla zarejestrowanego feedu.

Różnic jest kilka. Wymagany jest poprawny GTIN albo mpn, chyba że identifier_exists ma wartość no lub false. Dostępność zapisuje się jako preorder, a wartość unknown jest odrzucana. Produkty przyjęte tą ścieżką są włączone do wyszukiwania i wyłączone z checkoutu, a sterowanie widocznością pojedynczych pozycji wymaga formatu OpenAI.

Jak często aktualizować

Schemat OpenAI nie podaje częstotliwości, ale konkretne liczby ma dokumentacja Stripe'a dla jego pakietu: dane produktów raz dziennie, stany magazynowe i ceny co 15 minut. Stripe uzasadnia to wprost: gdy cena pokazana kupującemu różni się od pobieranej, checkout kończy się błędem.

Druga reguła dotyczy usuwania. W trybie upsert pominięcie produktu w pliku zostawia go w katalogu, więc wycofaną pozycję trzeba oznaczyć jawnie (delete=true). Inaczej agent dalej będzie ją pokazywał.

Dane strukturalne na karcie produktu

Dane strukturalne to opis produktu w formacie czytelnym dla maszyn, zwykle JSON-LD ze słownikiem schema.org, osadzony w kodzie karty produktu. Dokumentacja Google dla informacji o produkcie od sprzedawcy wymaga dla typu Product właściwości name, image i offers, a dla Offer ceny większej od zera (price) i waluty (priceCurrency).

Lista zalecanych właściwości pokrywa się z tym, o co pytają feedy:

  • availability i itemCondition, czyli dostępność i stan produktu,
  • shippingDetails i hasMerchantReturnPolicy, czyli dostawa i zwroty (politykę zwrotów Google radzi określać na poziomie sprzedawcy),
  • identyfikatory gtin, mpn i sku,
  • priceValidUntil przy cenach ograniczonych w czasie.
Product i Offer w JSON-LD (przykład poglądowy)
{
  "@context": "https://schema.org",
  "@type": "Product",
  "name": "Buty trailowe, czarne, rozmiar 42",
  "image": ["https://sklep.example/img/buty-trailowe-czarne.jpg"],
  "sku": "TRAIL-BLK-42",
  "gtin13": "5901234123457",
  "brand": { "@type": "Brand", "name": "Example" },
  "offers": {
    "@type": "Offer",
    "price": 399.00,
    "priceCurrency": "PLN",
    "availability": "https://schema.org/InStock",
    "itemCondition": "https://schema.org/NewCondition"
  }
}

Żadna z cytowanych tu dokumentacji nie obiecuje, że dane strukturalne podniosą pozycję produktu u agenta. Ich zadanie jest węższe: crawler dostaje cenę, dostępność i identyfikator w jednoznacznej postaci. Te same wartości powinny stać w feedzie i na widocznej części strony.

Dostęp dla botów AI: robots.txt i zapora

Dokumentacja crawlerów OpenAI rozdziela role botów, a każdym steruje się w pliku robots.txt osobno.

  • OAI-SearchBot odpowiada za wyszukiwanie w ChatGPT. Strona, która go wyklucza, nie pojawi się w odpowiedziach wyszukiwania ChatGPT. Po zmianie robots.txt systemy OpenAI potrzebują około 24 godzin.
  • GPTBot zbiera treści, które mogą posłużyć do trenowania modeli. To osobna decyzja od widoczności w wyszukiwaniu; szerszy kontekst opisuje wpis o tym, czy ChatGPT, Claude i Gemini trenują na danych.
  • ChatGPT-User działa na żądanie użytkownika, na przykład gdy ktoś prosi o otwarcie konkretnej strony. OpenAI zastrzega, że reguły robots.txt mogą się do niego nie stosować.

Drugi punkt kontroli to zapora aplikacyjna (WAF) i ochrona przed botami. Przewodnik OpenAI o płatnościach ChatGPT Wallet uprzedza, że przeglądarka chmurowa ChatGPT może uruchamiać systemy wykrywania botów, i zapowiada obsługę nagłówka HTTP Forwarded z sygnałami takimi jak kraj czy strefa czasowa.

Rekomendacja: przejrzeć reguły zapory i dostawcy ochrony antybotowej razem z robots.txt. Zgoda dla OAI-SearchBot w robots.txt nic nie daje, jeśli ten sam ruch zatrzymuje zapora.

API i checkout: co musi umieć backend

Dobrze udokumentowanym przykładem ścieżki transakcyjnej jest native checkout Google, czyli zakup dokończony na powierzchniach Google bez przechodzenia do sklepu. Przegląd wdrożenia UCP w Google układa prace w kolejności: konto Merchant Center, profil UCP, uwierzytelnianie endpointów (adresów API), a potem jedna z dwóch ścieżek. Native checkout wymaga handlera płatności Google Pay i obsługi zdarzeń zamówienia. Ścieżka koszyka przenosi koszyk z Google na stronę sklepu. Integrację przed uruchomieniem zatwierdza Google.

Trzy endpointy i cykl życia sesji

Opis native checkout wymaga trzech endpointów REST:

  1. POST /checkout-sessions tworzy sesję z pozycjami zamówienia.
  2. PUT /checkout-sessions/{id} aktualizuje dostawę, rabaty i instrument płatniczy; sklep przelicza wtedy koszty.
  3. POST /checkout-sessions/{id}/complete finalizuje zamówienie po kliknięciu płatności.

Sesja przechodzi przez statusy incomplete, ready_for_payment, ready_for_complete i completed; są też canceled oraz error. Google podaje docelowe poziomy usług (SLO): dostępność co najmniej 95%, mediana odpowiedzi do 1 sekundy dla tworzenia i aktualizacji sesji oraz do 6 sekund dla finalizacji. Odmowę płatności sklep zwraca jako 200 OK z ustrukturyzowanym błędem UCP, żeby kupujący mógł wybrać inną kartę.

Diagram sekwencji: agent pobiera profil UCP, tworzy sesję checkoutu, aktualizuje dostawę, finalizuje zamówienie, a sklep wysyła zdarzenia zamówienia
Rys. 2. Native checkout w Google krok po kroku: profil, trzy wywołania API i zdarzenia zamówienia wysyłane przez sklep.

Po zakupie: zdarzenia zamówienia

Przewodnik po cyklu życia zamówienia nakłada na sklep obowiązek wysyłania statusów webhookiem, czyli wywołaniem HTTP kierowanym do Google. Obowiązkowe są trzy zdarzenia: utworzenie zamówienia ze statusem processing, wysyłka z polami tracking_number i tracking_url oraz doręczenie. Ponowienia po timeoucie lub błędzie 5xx idą z tym samym nagłówkiem Idempotency-Key.

Warunki po stronie Merchant Center

Wymagania dla konta Merchant Center obejmują politykę zwrotów z kosztem, terminem i linkiem do pełnej treści oraz dane kontaktowe obsługi klienta. Produkt wchodzi do checkoutu dopiero po ustawieniu atrybutu native_commerce(checkout_eligibility), który domyślnie ma wartość FALSE. Identyfikator w feedzie musi odpowiadać identyfikatorowi oczekiwanemu przez API checkoutu; rozbieżność mapuje atrybut merchant_item_id.

Niezależnie od ścieżki stroną transakcji pozostaje sklep: Google podkreśla w majowym wpisie, że detalista zawsze jest sprzedawcą odpowiedzialnym za transakcję (merchant of record). Od strony wykonawczej to projekt backendowy z elementami integracji AI: mapowanie identyfikatorów, liczenie podatków i dostawy w czasie zapytania, idempotentne zdarzenia.

UCP i ACP: czym się różnią i co wdrażać najpierw

ACP (Agentic Commerce Protocol) to druga otwarta specyfikacja handlu agentowego, rozwijana przez OpenAI i Stripe. Oba protokoły w pigułce:

  • Kto utrzymuje. UCP jest publikowany jako otwarta specyfikacja i używany przez Google w AI Mode oraz Gemini. ACP według repozytorium ACP na GitHubie utrzymują OpenAI i Stripe, na licencji Apache 2.0.
  • Dojrzałość. UCP ma wydania oznaczane datą, od 2026-01-11 do wydania UCP v2026-08-25. ACP jest w fazie beta, a najnowsza stabilna wersja to 2026-04-17.
  • Zakres. UCP opisuje funkcje (capabilities) takie jak checkout, koszyk, zamówienie i łączenie kont, z rozszerzeniami dla dostawy i rabatów; podstawowe pojęcia objaśnia przegląd specyfikacji UCP w wersji 2026-01-11. ACP obejmuje API checkoutu i delegowaną płatność, a od wersji 2026-04-17 także koszyk, feed i zamówienia.
  • Transport. Specyfikacja UCP wymienia REST, MCP (Model Context Protocol, standard łączenia modeli z narzędziami), A2A (komunikację między agentami) i checkout osadzony.
  • Gdzie działa dla kupującego. UCP obsługuje zakupy w Google, na razie w USA. ACP w ChatGPT służy dziś głównie do feedów i odkrywania produktów.

Profil pod /.well-known/ucp

Punktem wejścia do UCP jest plik JSON pod stałym adresem w domenie sklepu. Musi być publicznie dostępny, bez uwierzytelniania. Zawiera wersję protokołu, usługi z adresem API, listę capabilities, handlery płatności i klucze publiczne do weryfikacji podpisów. Agent i sklep uzgadniają wspólny zestaw funkcji na podstawie tego pliku.

/.well-known/ucp (skrót poglądowy, układ dla wersji 2026-04-08)
{
  "ucp": {
    "version": "2026-04-08",
    "services": {
      "dev.ucp.shopping": [
        { "version": "2026-04-08", "transport": "rest", "endpoint": "https://sklep.example/ucp/v1" }
      ]
    },
    "capabilities": {
      "dev.ucp.shopping.checkout": [{ "version": "2026-04-08" }],
      "dev.ucp.shopping.order": [{ "version": "2026-04-08" }]
    },
    "payment_handlers": { "com.google.pay": [{ "id": "...", "version": "2026-01-23" }] }
  },
  "signing_keys": [{ "kid": "...", "kty": "EC", "crv": "P-256", "use": "sig", "alg": "ES256" }]
}

Układ pochodzi z instrukcji publikacji profilu dla wersji 2026-04-08. Numer wersji ma tu znaczenie, bo wydanie v2026-08-25 usunęło z profilu pole signing_keys na rzecz keys, przeniosło rozszerzenia płatnicze do innej przestrzeni nazw i przebudowało schemat dostawy. Przewodniki Google opisują na razie profile w wersjach 2026-04-08 i 2026-01-23.

Specyfikację, która w jednym wydaniu usuwa pole z kluczami podpisu, lepiej odciąć od rdzenia sklepu warstwą adaptera.

Co wdrażać najpierw

Dla sklepu sprzedającego w Polsce odpowiedź brzmi: żadnego z protokołów jako pierwszego kroku. Feed w formacie OpenAI i w formacie Merchant Center oraz poprawne dane strukturalne działają niezależnie od tego, który standard obejmie polski rynek.

Sklep sprzedający do USA ma dwie udokumentowane drogi. Pierwsza to ścieżka Google: Merchant Center, profil UCP i API checkoutu. Druga to pakiet Stripe'a, który domyślnie sam prowadzi checkout, a według dokumentacji pozwala też uruchomić własny checkout UCP z płatnościami Stripe'a.

Platforma sklepu: co jest gotowe, a co trzeba dopisać

Zakres prac zależy od tego, na czym stoi sklep.

  • Shopify i Etsy. OpenAI podaje, że sprzedawcy z tych platform są już zintegrowani z ChatGPT i nie muszą składać zgłoszenia.
  • WooCommerce. Plan rozwoju AI i agentic commerce w WooCommerce z października 2025 r. opisuje serwer MCP, eksperymenty ze specyfikacją feedu OpenAI oraz prace nad ACP ze Stripe'em. Wpis nie przedstawia tych elementów jako gotowych, więc aktualny stan trzeba sprawdzić w dokumentacji przed decyzją.
  • Sklep z płatnościami Stripe'a. Agentic Commerce Suite wymaga konta Stripe, katalogu w CSV i sposobu odbierania zamówień, na przykład webhooka.
  • Pozostałe platformy i sklepy dedykowane. Pierwsze pytanie do dokumentacji platformy: czy generuje feed w wymaganym formacie i czy ma moduł UCP albo ACP. Jeśli nie, feed, profil i endpointy powstają jako własna integracja.

Ten ostatni przypadek to zakres typowy dla oprogramowania na zamówienie i projektów realizowanych dla branży e-commerce: logika cen, magazynu i dostawy już istnieje w sklepie, a nowa warstwa udostępnia ją w formacie wymaganym przez agenta.

Czego to nie załatwia

  • Ekspozycji nikt nie gwarantuje. OpenAI nie ujawnia kryteriów doboru produktów, a zgłoszenia feedu trafiają na listę oczekujących.
  • Zasięg jest ograniczony. Zakupy w ChatGPT i checkout UCP w Google działają w USA, a dla krajów UE nie ma dat.
  • Specyfikacje się zmieniają. ACP jest w fazie beta, a UCP w sierpniu 2026 r. wprowadził zmiany łamiące zgodność profilu.
  • Nie każdy produkt się kwalifikuje. Google wyłącza z checkoutu między innymi subskrypcje, produkty personalizowane, używane i przedsprzedaż.
  • Dochodzą zobowiązania operacyjne. Native checkout oznacza poziomy dostępności i czasy odpowiedzi API, których sklep ma dotrzymać, oraz zatwierdzenie integracji przez Google.

Podsumowanie: kolejność prac

Z dokumentacji wynika plan w trzech krokach, ułożonych według tego, ile wymagają od backendu sklepu.

  1. Dane. Stałe identyfikatory produktów i wariantów, komplet pól wymaganych w feedzie, te same ceny i stany w feedzie, w JSON-LD i na stronie.
  2. Dostęp. Świadoma decyzja dla każdego bota w robots.txt oraz reguły zapory, które tej decyzji nie przekreślają.
  3. Transakcje. Profil UCP i API checkoutu albo pośrednik płatniczy, gdy sklep sprzedaje na rynku, na którym agent faktycznie finalizuje zakupy.

Dwa pierwsze kroki mają zastosowanie w każdym polskim sklepie już teraz. Trzeci warto rozpisać na zadania i wycenić, a z implementacją poczekać na rynek docelowy albo na dostępność w Polsce.

Chcesz sprawdzić, ile z tej listy Twój sklep ma już gotowe i co wymaga integracji? Umów bezpłatną konsultację z zespołem Midapt.

FAQ

Obecnie zakupy w ChatGPT działają dla użytkowników w USA, a checkout UCP w Google obejmuje produkty sprzedawane w USA. W Polsce asystent może wyszukać i porównać produkty, a zamówienie klient składa u sprzedawcy. Przykładem jest aplikacja Allegro w ChatGPT, w której zakup kończy się na Allegro.

Nie zawsze. OpenAI przyjmuje pliki w formacie zgodnym z Google dopiero po potwierdzeniu tej ścieżki dla zarejestrowanego feedu, a produkty przyjęte w ten sposób są wyłączone z checkoutu. Format OpenAI ma własne nazwy pól, na przykład item_id zamiast id i url zamiast link.

Sklep działający tylko w Polsce nie musi dziś wdrażać żadnego z nich, bo funkcje zakupowe oparte na obu działają głównie w USA. Przy sprzedaży do USA UCP otwiera zakupy w AI Mode i Gemini, a ACP jest używany w ChatGPT głównie do feedów. Część pracy, czyli feed i dane strukturalne, jest wspólna dla obu.

Nie. Shopify i Etsy są zintegrowane z ChatGPT bez dodatkowych kroków, ale feed można zgłosić także z innej platformy, a UCP i ACP są otwartymi specyfikacjami. Różnica polega na tym, że poza gotową integracją feed, profil i API trzeba przygotować samodzielnie lub przez pośrednika takiego jak Stripe.

To zależy od bota. Wykluczenie OAI-SearchBot usuwa stronę z odpowiedzi wyszukiwania ChatGPT, więc sklep, któremu zależy na tej widoczności, nie powinien go blokować. GPTBot dotyczy trenowania modeli i można go zablokować niezależnie. ChatGPT-User działa na żądanie użytkownika i reguły robots.txt mogą się do niego nie stosować.